Członek klastra SPCleantech

STMicroelectronics

organizuje wydarzenie "ST-UP Info Day”, 15.11.2019 w Krakowie

 
15 listopada 2017 w Krakowskim Centrum Innowacji firma STMicroelectronics zaprezentuje ofertę oraz instrumenty wspierania polskich startupów. 
Aby zgłosić chęć udziału i otrzymać szczegółowe informacje o wydarzeniu, prosimy o wypełnienie formularza pod adresem internetowym Info Day.

Członkowie platformy VR & AR:

  • NordicHouse
  • Berrylife 
  • 11th Dimension
  • 1000 realities 
  • Mofables 
  • ART-Tech
  • CreativeStudio
  • Riot Agency
  • EPIC VR
  • Na Niby Studio
  • Head Trip
  • Shapespark

Rzeczywistość Wirtualna (VR)

Rzeczywistość wirtualna to technologia (technologie), które pozwalają użytkownikowi na interakcję z symulowanym komputerowo środowiskiem. Technologie VR mają charakter przede wszystkim wizualny – dźwiękowy i oparte są na projektowaniu trójmywmiarowego obrazu na ekran komputera, lub na specjalnie przygotowane ekrany okalające, które potęgują efekt immersji, zanurzenia się wygenerownym komputerowo świecie, czy też – bycia „we wnętrzu danych”. Otoczony przez nie użytkownik, dzięki stereoskopicznym okularom i – często – specjalnym rękawicom (data-gloves) może wchodzić w interakcję i przemieszczać się w obrębie tak stworzonego środowiska. Perspektywa trójwymiarowa jest tu na bieżąco aktualizowana, zgodnie z aktualnym punktem widzenia użytkownika. Symulacja rzeczywistośc w środowiskach VR stosowana jest obecnie przede wszystkim w celach militarnych i naukowych, od zawsze jednak związana jest także ze sztuką.

Najbardziej znanym i najczęściej stosowanym systemem środowiska Rzeczywistości Wirtualnej jest CAVE (C – Automatic Virtual Environment) stworzony w Laboratorum Elektronicznej Wizualizacji Uniwersytetu Illinois w Chicago i zaprezentowany w 1992 roku. Za ojca wirtualnej rzeczywistości uznaje się Myrona W. Kruegera, naukowca i artyste, który od roku 1969 wdrażał projekty Środowiska Responsywnego i Sztucznych Rzeczywistości. Sam termin wirtualna rzeczywistość ukuł Jaron Lanier – informatyk, muzyk i artysta, główny propagator idei wirtualnych rzeczywistości w latach 90-tych, nie mający jednak wiele wspólnego z konkretnymi implementacjami technologii wirtualnej rzeczywistości.

Rzeczywistość Rozszerzona (AR) 

Rzeczywistość rozszerzona (Augmented Reality) to system łączący w sobie obraz prawdziwego świata z generowanymi za pomocą komputera obiektami. Nakładanie dodatkowych elementów na obraz z kamery odbywać musi się w czasie rzeczywistym, być interaktywne oraz umożliwiać swobodne ruchy użytkownika w trzech wymiarach. Aplikacji na smartfony i tablety korzystających z Augmented Reality jest już całkiem sporo, ale ograniczenie tematu wyłącznie do generowania obrazu na wyświetlaczach urządzeń mobilnych w celach informacyjnych lub rozrywkowych byłoby jego sporym spłyceniem.

Rzeczywistość rozszerzona nie musi ograniczać się bowiem wyłącznie do obrazu. W teorii prawdziwy świat może zostać wzbogacony przez komputery także o dźwięk, a nawet… zapach. Jest wiele obszarów, gdzie taka rozszerzona rzeczywistość przybierająca bardzo wiele form może zostać zastosowana. Wymienić można tutaj medycynę, gdzie cyfrowy obraz może być pomocny dla lekarza podczas zabiegu. Dzięki odpowiedniej technologii piloci pojazdów lotniczych mogliby za pomocą nakładanych na szybę kokpitu danych “widzieć” ukształtowanie terenu nawet podczas mgły.

Wśród bardziej przyziemnych obszarów można wymienić edukację, gdzie materiały Augmented Reality mogłyby zachęcić najmłodszych do aktywności podczas nauki, a dla osób starszych stać się źródłem dodatkowych materiałów wykraczających poza klasyczny tekst i grafiki. Z rzeczywistości rozszerzonej korzystać mogą też turyści poruszający się po obcym mieście szukający wskazówek dojazdu na miejscu przeznaczenia lub osoby zwiedzające muzea, którym rzeczywistość rozszerzona może serwować dodatkowe materiały multimedialne dla każdego z eksponatów.

Jak działa technologia augmented reality?

Działanie technologii  polega na wprowadzeniu w pole widzenia kamery i podłączonego do niej komputera, wcześniej zakodowanego w pamięci specyficznego i unikalnego kształtu nazywanego markerem. Kamera śledzi ruch markera w swoim polu widzenia, a komputer w jego miejsce wyświetla generowany w czasie rzeczywistym obiekt 3D. Jest on widoczny w miejscu wyświetlenia obrazu tzn. na plazmie, obrazie projektora, dowolnym medium projekcyjnym.

Rzeczywistość rozszerzona to hardware i software

Na rzeczywistość rozszerzoną składa się zarówno oprogramowanie, jak i sprzęt. W tym drugim przypadku za podstawowe urządzenie pozwalające uzyskać dostęp do Augmented Reality można uznać wszelkiej maści smartfony i tablety. Mobilne gadżety mają dotykowe ekrany, kamery o wysokiej rozdzielczości oraz wszelkiej maści czujniki, w tym odbiorniki GPS, akcelerometry, kompasy. Dzięki połączeniu tych wszystkich danych specjalne oprogramowanie może zająć się generacją treści.

Historia rzeczywistości rozszerzonej jest znacznie dłuższa, niż nowoczesnych mobilnych sprzętów, a temat nie ogranicza się wyłącznie do urządzeń z własnym ekranem i kamerą mieszczących się w dłoni. Równie dobrze mogą być to zakładane na głowę wizjery i półprzezroczyste okulary, lub nawet projektory generujące obraz na dowolnej powierzchni. Cała dziedzina stale się rozwija, chociaż jak na razie większość najciekawszych pomysłów to tylko koncepty i prototypy.